(Önceki beyitlerde fakir karı koca dua edip Allah’tan yardım isterler. Allah dualarını kabul eder ve sabah bir melek vasıtasıyla onlara içi gümüş ve altın dolu bir kese gönderir. O gece rüya görürler. Cennettedirler. Köşkleri vardır ancak tavanı deliktir. Çok üzülürler ve “Rabbimiz, ne olurdu sanki delik olmayaydı. Fâni dünyada zenginlik istemeyeydik…” gibi laflar ederler. Sonrasında uyanırlar.): Uykularından uyanıp durdular. Gafil iken agah oldular (tam manasıyla uyandılar). Birbirlerine dediler ki: “Ey helalim, ey nikâhlı eşim! Biz bu fâni dünyada kederlenelim, sıkıntı çekelim. Gel bunu biz Hak yoluna verelim. Gidince (öbür dünyaya) o köşkü mükemmel bulalım. Biz fakirlikle dost olalım. Böylece mükemmel köşke yerleşelim.”