(Hz. İsa (a.s.) göğe çıkarılınca) bir nida geldi, bir ses işitildi; “Ya İsa eğer iğne ipliğin olmasaydı yedi gökler üstüne çıkardın. Fâni, gelip geçici olanları seven, dostuna baki olmaz (devamlı O’nunla olamaz, araya başka şeyler girer), dostuna yakin olamaz.” diye. Ey Ahmed, bundan ibret aldın mı? Senin Allah’a yakınlık için ne yapman gerekir düşün? Gelip geçici meşguliyete, dünya işlerine dalmayasın. Mal toplayan dünyalık bir kimse olmayasın. Ey kardeş biz bu kadar mal ile nasıl Allah’la yakınlık kuralım? Ey Rabbimiz, dünyayı bize sevdirme. Yakınlığın uzaklığını gösterme (yakınken uzak eyleme veya yakın görünüp uzak olanlardan eyleme). Sadece iğne ipliği olduğu için Hz. İsa’ya (a.s.) ikinci gök mekân oldu. Bizim ise başımız (hepten) fâni, gelip geçici şeylerin sevdasına dalmış. İşimiz yaratan Allah’ımızın lütfuna kalmış.