Ahmediyye (Fakr Bahsi: Kanaat 127-131 Beyitler) - (6b)
-Ahmedî-i Mürşidî (Ahmed b. Osman ed-Diyârbekrî)-
Gerçi dünyâda göze hordur fakîr
Ahiret ilinde anlardır emîr
Her kimin ki bunda mâlı çokdürur
Çektiği gamdır huzuru yokdürur
Zira mâlın kaydına düşmüş başı
Hıfzıla kesbindedir dâim işi(1)
Râzıkın verdiği rızka râzı ol
Sen kanâat eyle ana az u bol
Gir tevekkül hânını eyle mekân(2)
Ol kanâat köşesinde müstedam
Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
Fakir kimse her ne kadar dünyada göze hor görülse de ahiret yurdunda onlardır emîr/reis. Her kimin ki burada malı çoktur, gam çekip durur huzuru yoktur. Zira malının kaydına düşmüştür başı. Daima işi mal kazanıp onu muhafaza etmektir. Rezzak olan, rızık veren Allah’ın verdiği rızka azı ol. Sen O’nun takdirine kanaat et, azı bol eder (veya aza da bola da kanaat et). Tevekkül hanına gir ve orayı mekân edin. O kanaat köşesinde daim ol.
Şiir Notları:
(1) Karşılaştırma yaptığımız nüshada ilk mısra şöyle “Zira mâlın kaydına salmış başı”; ikinci mısradaki “kesbindedir” kelimesi de “kesbindedür” şeklinde okunmakta.
(2) Karşılaştırma yaptığımız nüshada ilk mısra şöyle: “Gir tevekkül hâlini eyle mekân”.