Divan-ı Şems: Rubaiyyat (1)
-Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî-
An dil ki şüd u kâbil-i envâr-u Hudâ
Pür bâşed cân-ı u zi esrâr-ı Hudâ
Zinhâr ten-i merâ çü tenhâ meşmer
K’u cümle nemek şüd be nemekzâr-ı Hudâ
آن دل که شد او قابل انوار خدا
پر باشد جان او ز اسرار خدا
زنهار تن مرا چو تنها مشمر
کو جمله نمک شد به نمکزار خدا
Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
Allah’ın nurlarını kabul edici olan (istidadı olan) gönlün, canı Allah’ın sırlarıyla dolu olur. Sakın benim bedenimi yalnız sayma. Zira o, Allah’ın tuzlasında bütünüyle tuz kesildi.
Şiir Notları:
Hz. Mevlânâ’nın bu divanı, Dîvân-ı Kebîr olarak da bilinir.