Besmele ile sözü fethedelim, söze başlayalım. Çözüle böylece bu meşhur muamma (parmakla gösterilen, seçkin Efendimiz (s.a.v.) biline). Besmele aynası gösterir, o güzel çehreli (Efendimizin (s.a.v.) pak hilyesini. Besmelenin büyüklüğünü, azametini bilmeyen, kelamullah sırrını (Allah kelamını, Kur’an-ı Kerim’i) anlamaz. Besmelenin o uzatılmış, çekilmiş hattı, nişanesi olmasaydı, eşya cinsinde lütuf olur muydu (Allah bu varlık âlemine lütfuyla tecelli eder miydi)? Velhasıl besmelesiz söz, boğazlanmış (kuş) gibidir, can çekişir; kanat açamaz, manaya erişemez.