Merhaba Hoş Geldin…
-Seyyid Nesimî-
Merhaba hoş geldin ey rûh u revânım merhabâ(1)
Ey şeker-leb yâr-i şîrîn lâ-mekânım merhabâ
Çün lebin câm-ı Cem oldu nefha-i Rûhu’l-Kudüs(2)
Ey cemilim ey cemâlim bahr u kânım merhabâ
Gönlüme hiç senden özge nesne lâyık görmedim
Suretim aklım ukûlüm cism u cânım merhabâ
Ey melek sûretlü dilber can fedadır yoluna
Çün dedi lahmike lahmî kana kanım merhabâ(3)
Geldi yâr naz-ile sordu Nesîmî nîcesin
Merhabâ hoş geldin ey rûh-ı revânım merhabâ
Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
Merhaba hoş geldin ey ruhum, canım merhaba. Ey şeker dudaklı, şirin/tatlı yârim, mekânsızım merhaba. Dudağın Cem şarabı/Cem’in kadehi oldu, Mukaddes Ruh’un/Hz. İsa’nın (a.s.) can veren nefesi gibi. Ey güzelim, ey güzel yüzlüm deryam, membaım! Gönlüme senden başkasını hiç layık görmedim. Suretim aklım, bedenim ve canım merhaba. Ey melek suretli dilber, can fedadır yoluna. Çünkü "Etin etim, kanın kanım." dedi (sana Resul) merhaba. Sevgili naz ile geldi. “Nesimi nasıl?” diye sordu. Merhaba hoş geldin ey canımın canı/sevgilim merhaba.
Şiir Notları:
(1) Osmanlı Türkçesi divanda bu ilk satırda روح و روان rûh u revân olarak okunacak şekilde yazılmış. Son satırda ise rûh-i revân روح روان okunacak şekilde yazılmış. O sebeple ilk satırda böyle son satırda tamlamalı şekilde okumayı uygun gördük. Revan kelimesi sözlüklerde yürüyen, giden, akan, ruh, can gibi anlamlara gelmekte. Rûh u revânım derken şiirde kastedilen sevgili. O sebeple ilk satırda “rûh u revân” derken “ruhum, canım” şeklinde anlam vermeyi uygun bulduk. Son satırda tamlamalı anlama uyacak şekilde “canımın canı” anlamı vermeyi uygun bulduk.
(2) Rûhu’l-Kuds tabiri Kur’an-ı Kerim’de Hz. İsa (a.s.) ve vahiy meleği Hz. Cebrail (a.s.) için kullanılır. Burada nefha-i Rûhu’l-Kuds derken Rûhu’l-Kuds nefhası yani Hz. İsa’nın ölüleri dirilten can veren nefesi gibi oldu demek istiyor muhtemelen.
(3) Buradaلحمك “lahmike” etin anlamındaki kelime “lahmin” şeklinde de okunabilir. Peygamberimizin (s.a.s.) sözündeki Arapça ifadeye uygun şekilde okuduk. Bir rivayete Peygamberimizin (s.a.s.) Hz. Ali’ye (k.v.) “Ey Ali etin etim, kanın kanım, cismin cismim, ruhun ruhum. Ali bendendir ben ondanım.” buyurmuştur. Detayları araştırılabilir.